po prostu ostrożnie zmieniła pozycję.
- Jeśli nie byliby to ci sami ludzie, którzy kiedyś przemycali
to nazwisko, a Milla nie chciała kłamać mu w żywe oczy. P za tym

- Armia Zbawienia? - mruknęła Roberta. - Nie wiedziałam, że
tutaj wszystko, co potrzebne do życia. I nikt nie wie, jak mnie tu
20
* Chodzi o karty telefoniczne, dzięki którym łączymy się przez
soboty, czasem nawet w niedziele. Milla zresztą nie pobierała żadnej
nawet wyobrazić sobie tak spokojnego obrazka. Jej życie zostało
167
zdołała wymówić zdanie:
- Ale potem będzie jeszcze cała noc - brnął wytrwale Diaz.
- Tak jakby ktoś celowo podrzucał ci fałszywe tropy Spojrzała

Santos ścisnął jej dłoń. Po raz pierwszy od śmierci matki miał wrażenie, że nie jest sam na świecie. Był ktoś, kto o nim myślał, ktoś, na kogo mógł liczyć. Jeszcze powątpiewał we własne odczucia, jeszcze nie do końca potrafił zaufać sobie i Lily, zgasił jednak ten głos sceptycyzmu, odrzucił niedowierzanie i dystans.
- Przykro mi, to niemożliwe.
Wylądowała z powrotem na balkonie. Była znowu w swoim domu, w realnym świecie. Strach zapierał jej dech w piersiach, nadal przechylała się przez balustradę. Wystarczyło, by wychyliła się jeszcze trochę, a runie w dół.
Zatrzymał się przed modną restauracją, zdjął marynarkę, rozluźnił krawat. Słońce przypiekało mimo późno popołudniowej, marcowej pory. Santos był zgrzany, zmęczony, zniechęcony. Ostatnie cztery godziny spędził, krążąc po dzielnicy, przepytując właścicieli klubów, barmanów, pokazując zdjęcia ofiary, szukając kogoś, kto coś widział.
Teraz chyba się śmieją. Nie wiedział, że lekcje etykiety są takie zabawne.
Wbrew ostrzeżeniu Santos odwrócił się gwałtownie i ujrzał zbliżającą się ku nim Glorię. Na jej twarzy malowała się taka zaciętość, jakby przyszła żądać głowy - nie miał najmniejszych
ich użycia. Przód korpusu był ostro zakończony, a także
- Dwaj... - Wszystko toczyło się zbyt szybko, ale nie chciała stracić ostatniej szansy. -
Cooksey odsunął się od stolika.
15
Początkowo nie była w stanie zrozumieć, o co chodzi, wreszcie pojęła: mama szykuje dla niej niespodziankę. Pani Cooper pojawi się na powrót w domu w dniu jej urodzin. To będzie prezent. Od tej pory wyczekiwała niecierpliwie poranka, w który powita ją ciepły uśmiech starej gospodyni.
- Dlaczego uważasz, że rozmawiałyśmy o tobie?
- I to jest w tych książkach? - zapytał Danny nabożnie.
- Nieprawda. Czekałeś na mnie. I stchórzyłeś.
- Och, nie! Co zrobię, jeśli on...